تبلیغات
. - اسرار وضو 1
منم که دیده به دیدار دوست کردم باز /چه شکر گویمت ای کار ساز بنده نواز

اسرار وضو 1

یکشنبه 29 فروردین 1389 05:09 ق.ظ

نویسنده : محسن فروغیان
ارسال شده در: وضو ،

بسم الله الرحمن الرحیم

ای كسانیكه ایمان بخدا آوردید، برخیزید از برای نماز و بشویید رویها، و دستها را تا مرفق و مسح كنید سر و پاها را تا دو كعب(9 مائده)


ای بپندار وجود آلوده، خود را پاك ساز
كاین طهارت سالك ره را، نمازی می كند.

ادامه متن در ادامه مطلب.....

لخیص وضو، عبارت از دو شستن و دو مسح است.
وضو نیز كه خود در جزو طهارت ظاهر است، دارای آداب ظاهریه و باطنیه می باشد، و در این هر دو نیز اسرار و رموزی نهفته است، كه ما به لحاظ دوری جستن از اطاله كلام و خودداری از ایجاد ملال برای خوانندگان عزیز، بدون تفكیك آن دو، اجمالا بذكر بعضی از آن اسرار و رموز اكتفا می نماییم:
همین وضو، كه عبارت از دو شستن و دو مسح است( و شاید برخی از عوام الناس بنظر ناچیزی بر آن بنگرند) با قطع نظر از ازاله چرك ظاهر و پلیدیهای جسمی كه موجب حفظ بهداشت عمومی بدن است، دارای حكمتها، تذكرات، تنبیهات و بیدار باشهایی است كه هر گاه فرد نمازگزار بدانها پی برده و همانطور كه در اخبار ائمه اطهار علیهم السلام است و بوسیله علماء والامقام و حجج اسلام (كثر الله امثالهم و ایدهم بتاییداته) ترجمه و تلخیص گردیده و راه اجرای آنرا نموده اند معمول گردد، اصلاح باطن را متضمن بوده و بالفطره اصلاح نفس نیز بر آن مرتبت خواهد بود.
با رعایت آن آداب و اسرار، همینكه نمازگزار، دل از غیر خدا پاك ساخت، نیمی از عمل معرفتش كامل گشته و خود را با خدایتعالی مانوس می یابد، تدریجا بسیاری از حقایق را در باطن خود دریافته و در نیمه دیگر از عمل معرفت، نوبت بتابش انوار جلال عظمت الهی میرسد.
اینجاست كه نمازگزار، بعظمت خلقت آگاه و باسرار دین آشنا گردیده و از روی شوق و رغبت، باطاعت و بندگی خدا می پردازد.
آنگاه، انس بخدا را انجام شده، نفس خویش را آباد و منظور از عبادتش را بحصول پیوسته می نگرد(اللهم الرزقنا)
در امر وضو، مستحبات و مندوباتی است كه آداب آن در كتب فقهیه واضح و روشن است، و ما اكنون ببرخی از رموز و حكمتهای آن اشاره نموده و سپس اهم اسرار و آداب آنها را متذكر می شویم.
در شستن مواضع وضو، باید بدانیم، اعضاء و جوارحی كه امر بشستن آنها شده، چون در امور دنیوی بیش از سایر اعضاء بدن دخالت داشته و در كدورات طبیعت فرورفته، در تاریكی حوادث( نسبت بكارهای روزانه) بیشتر مباشرت داشته و در نتیجه از اهلیت در عبادت و مناجات خداوندی خارج شده اند، اكنون شستن آنها واجب گردیده است.
حكمت دیگر امر به وضو اینستكه بنده برای حصول قابلیت در مذاكره و مكالمه با پروردگار خود، آماده و پاكیزه گشته، كسالت از وجودش برطرف و خواب از چشمانش بدر رود.
امر بوجوب شستن صورت و دستها، و مسح سر و پاها، از این رو است كه این اعضاء در نماز بیشتر بكار می آید.
زیرا كه سجده و خضوع بوسیله صورت و عرض حاجات با سر و رو بقبله انجام می گیرد.
پاها نیز، قیام و قعود نماز را بجا می اورند.
از آنجا كه دل و قلب انسان كه رییس و مدبر بزرگ اعضاء و جوارح است، محل نظر و رحمت و مورد عنایت ذات مقدس خداوند یكتا و بیهمتا است، نماز گزار باید، بشروع وضو متذكر باشد كه عزم بازگشت بسوی حضرت پروردگار را دارد،‌ و لذا در نیت خود قصد كند كه دلرا از علایق خسیسه دنیوی و اخلاق ذمیمه پاك سازد، و سپس قبل از هر عمل دیگر خود را از كثافات خالی و از خباثت عاری نماید، تا بدن آرام و راحت شده، برای معراج قابل و آماده گردد.
ادامه دارد...



به بركت صلوات بر محمد و ال محمد
التماس دعا
یا علی
 


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: چهارشنبه 25 فروردین 1389 03:13 ب.ظ